Au d`Küe müend jetz Tierkadavermähl frässe
Freitag, 16. Dezember 2011
Jetzt sötted sogär mer  Chüe no Fleisch frässe
„He Brüni, wa isch da för komisches Züg, wo mer do sötted frässe?Â
Da schtinkt jo, wie wenn üsi Meischteri imene tödete Huen D`FädereÂ
Usropft.“
„Da isch tänk s`neu Milchviehfueter, oder meinsch, well FroniÂ
heissisch, wie üsi Meischteri, müesisch  öpis bessers Z`frässeÂ
öbercho?“
„Muesch nöd e so blöd zönde, aber  da merkt doch die blödscht Chue,
dass däm Fuettermähl Abfallfleisch undere g`jublet händ.“
„Wa meinsch mit Abfallfleisch?“
„Froni, du bisch glaub nüme e so rächt binenand zwösched de Hörner.Â
„Jetzt verzellsch aber en Seich, Brüni. Wa isch denn mit däneÂ
lärmige Isevögel, wo mänmol imene irrsinnige  Schuss öbers FreiamtÂ
flüged?“
„Die mached  üs  amel  nünnt,  Brüni.“ Â
Häsch du en Ahnig. Die chöned schind`s Füür us erne Büch schpeuze
Und säb Füür macht Hüser, Schtäll, Wise und Wälder kabutt. Sag emol Â
Vroni, häsch du scho  e  Chue gseh, wo e anderi chue g`fresse hät?  Â
  „nei, so öpis hani no nie gseh.“
„Gsesch, aber d`Mänsche mached sötigs Züg. Mit erne Isevögel machedsÂ
mängmol  ganzi Dörfer und Städt kabutt. Hundert tuusigi
Mänsche stärbed wäge söttige Isevögel.“,Â
„Jä, meinsch, i däm Milchviehfuetter hegs au kabutti Mänsche?“
„Do häsch mi öpis `gfröget, wo`n ich nöd weiss.“
„Schmecked mer doch emnol a däm Fuetter, denn chönd üsi Nase
Scho usefinde, öbs menschelet.“
„Nei, vo g`sottne, tröchnete und g`malne Mänsche schtinkts nöd, aber
 vo Hönd, vo Saue, vo Chatze, vo Hüener, vo Fisch.Und wenn üsi Hirni
 no nöd vom Rinderwahnsinn befalle sind,händ`s au FleischabfällÂ
vo Chüe ine g`mischlet."Â
"Tatsächlech, i schmecks au. Also jetzt isch g`nueg Mänscheblödsinn
g`macht worde. Ab sofort trät ich in Hungerschtreik. Machsch du au mit?"
 "Klar mach i au mit. Die müend nöd meine, mer fressed üsi eigeneÂ
Schwöschtere.
"Du Vroni, Woromm müemmer immer no Rüebe, Silofueter und Heu frässe,
wenn verosse scho Schlösselblüemli blüied?"
"Mer müend dänk da zerscht frässe, wo no vom letschte Johr ome isch."
 "Also i wöt jetz em liebschte uf de grüene Wise omenand galoppiere, alsÂ
do apunde im Stall ine schto."
Jo säb wor mer au g`falle, Brüni, aber wie chömed mer us däm Schtall use?"
 "Da isch doch eifach.I mach mit mim Muul dini Chette uf, und du machsch
 mit dim Muul mini chette uf."
 "Du bisch e schlaui Brüni, aber wie mached mer die gross Schtalltöre uf?"
  "He dänk mit üsem Muul, und wenn säb nöd goot, mit mine Hörner".Â
 "Wa verzellsch denn du do! Me merkt, dass du no nie Wasser useme Bächli g`soffe häsch. Â
 sös hetsch im Wasserschpiegel chöne gsee, dass au du kei Hörner me häsch."
  "Wa verzellsch denn du do? I heg kei Hörner? Woromm sötti denn kei Hörner
 me ha?"
 "Well du imeme Schtall mit hornlose Chüe ufgwachse bisch.Irgendwänn emol, wo du
 no es Chälbli gsi bisch, händs der mit emene glüeige Ise die zarte Hornasätz usbrännt."
 "Jetzt chonts mer wider in Sinn. I bi doch e tommi Chue, dass ich nöd emol g`merkt ha,
 dass i kei Hörner me hat. Wäge dämm hands mi jo e so grausam quält. Zwe Manne händ mi packt und eine isch denn mit eme glühige Ise uf mi los cho.
 Won er denn säb glüeig Ise, über mine Auge, is Hirn ine trockt hät, hani...hani...Â
 nei, i cha nüme wiiter verzele..."
 "Los jetzt em Bärli zue. er wöt der öpis säge." Â
"Aha, da hani scho tenkt. Die andere Chüe wönd nöd am Hungerschreik mit mache.Â
 Sie findet da chraftfueter guet. Da G`Schnorr vo g`malne tote Hönd und andere Tier sig no eÂ
 n`Erfindig vom Vroni, wo a de Mänsche s`Denke abglueget heg und die Denkerei jetzt emolÂ
 sälber wöll usprobiere. D`Chüe söled Chüe bliebe wie eh und jeh. Säb sig s`bescht vör ali Chüe."
 "Do hämmers wider", seit s`Vroni. "De gross Huffe fröget nüme wiemer au da cha doresetze.Â
 Mer Zwo hebed zäme, so lang mer läbed und hüt Nacht gömmer mit enand uf d`Wanderschaft."
 "Du bisch e schatzigs cheibe Chüeli, Brüni. Gäll häsch nünnt degäge, wenn ich der de GrendÂ
 tue  abschläcke. Wa sött i do degäge ha? E rechti Chue hät immer gern en subere Grend."
 "Lo de Grend gad e chli dune, denn chani s`Chetteschloss ufmache."
"Läck, scho los. Da isch denn schnell gange. Hoffendlich häts de Guschti nöd g`ghört."
 Bis dä öpis g`ghört mit sine chline Chügeliöhre, bruchts scho e chli meh Lärm. D`MänscheÂ
 hänt äber nöd e so  schöni, samteni, warmi und langi Ohre wie mer Chüe,"
"So, jetzt chonsch du dra, Brüni. Heb de Grend abe, aber doch nöd e därewäg id `Chetti ligge.
 Au, jetzt bini abgschlipft mit mine nasse Lippe."
 "Tommi Chue, da Chetteschloss chasch nöd mit dine Schlaberlippe löse, du muesches mit deÂ
 vordere, undere Milchzeh und de obrere zahlose Pilgere zämechlämme.."
 "Wieso seisch  du Milchzeh?"
 "Isch doch öpe klar, well mer Milchchüe sind."
 "Hopla, häsch es doch no g`schafft. Lueg, ietz händs au i de Schtobe s`liecht abglöscht.
 Chom Brüni, mer hauets. I gang vorus. Nöd e so rigle, sös hört üs de Guschti no."
 "Nünnt Guschti, los, mer haued ab."
 "Lauf nöd e so schnell, mer wönd doch de Bummel in Früehlig g`nüsse."
 "Dänk no bis mer vom Hof ewäg sind. Es chönt doch sie, dass de Bäri no afangt bäle undÂ
 denn chämti de Guschti  gu luege wa los isch."
 "Au, dä chäm schnell, wenn er wöst, dass die beschte zwo Milchchüe abhaued."
 He Brüni, com mer mached emol es Päuseli. Do hät`s so guete Raps."
 "Du bisch glaub rinderwahnsinnverdächtig. E Chue söt kein Raps frässe, sös chönt sie e
 bösi Kolik öbecho. Chom mer tschalped no bis zum Waldrand. Döt häts sicher scho Säublueme undÂ
 Schlösselblüemliblätter zom frässe."
 "Tippisch Brüni, wöt em Früelig sini`Schlösselblüemli go wägfrässe."Â
 "Denn frässisch halt Löwezahn und Chleeblätli, aber chom jetzt und los de Raps in Rue."
  "I chome jo!, lueg döt vier Reh. Si lueged üs e so komisch a. Sie meined sicher,
  me wöled ene alles Gras wägfrässe."
  "Blödsinn, Reh meined nünnt, si sind. Reh müend nöd mit Rieseeuter omanand tschalpe. Â
  Blib do schto, i gangÂ
  emol zunene ane e chli go schwätze.."
 Â
  "du? Die cheibed doch devo, wenn du zonene an goscht."
  "Da g`sehsch jetzt denn gad."
   "Nöd zom glaube, sie cha mitene rede."
  "Chom au zo üs ane Brüni, sie mached der nünnt."
  "Jetzt macht sie mich no lächerlich vor däne Reh."  Â
  "Mu zäme. Händer kei Angscht vor üs Chüe?"
  "Woromm sötted mer Angscht ha vor eu Chüe? Er sind jo keini Rehfresser.Â
  Worom händ er kei Hörner me?"
  "Da müend er d"Mänsche fröge. Mit eme Füür-ise händs üs die abbrännt wo mer no
  Chind g`si sind. Es schrecklichi Misshandlig vo Minderjährige."
  "Worom sind no er Zwo underwägs, es so schpoot, bim I-nachte?"
      "Mer sind abghaue. Mer händ gnueg vo däne. Neuerdings tüents toti TierÂ
  tröchne, male und üs is Fueter ine mische. Mer Chüe händ ali Achtig vor dwe Mänsche verlore."
   "Verzeled kein Gruselgschichte.Chömed jetz tüüf in Wald ine. Mer zeiged eu es guets
   Verschteck, won er sicher sind vor de Mänsche" "He, aber e chli langsamer, mer chöndÂ
  nöd e so grossi Gümp mache wie er."
  "So, er liebe   sechshundertkilochlötz, isch es jetz besser."Â
   "Vill besser. Und morn zeiged mer eu öpis. Er chönd au üs helfe. Morn fangt
  d`Jagt a, und denn knalled die Barbare einigi vo üs ab."
  "Da isch jo schrecklich. Un wie chönd mer eu helfe."
  "Une bi de Schross isch en grosse Platz, wo d`Mörder eri geliebte Auto parkiered.
   Er gönd, zäme mit üs scho ziemlech früe abe und mer verschteked üs im dichte Tanewäldli.Â
   D`Jeger und eri Hönd chönd üs nöd gseh und nöd schmecke. Wenn d`Jeger schon ziemlech
   wiit wäg vo de Auto sind, renned drü REh ziemlech nöch und sehr schnell vor de drü RehÂ
   bergwärts und eri Hönd kläffend henedrii. Wenn d`Jeger und eri Hönd wiit gnueg vomÂ
   Atopark ewäg sind, gönd er zwo uf d`Auto los. Wenn beidi uf de gliiche Site mit eureÂ
   starche Chöpf amene Auto schtossed, chönders mit Eure 1400 Kilo Körpergwicht lärmlosÂ
   und sehr schnell umkipe. Wenn ali Auto umkippt sind, chönder mit Herzensluscht mit eure  Â
   Vorderhuf s`Autobläch bearbeite. Dass get denn e chli Lärm und mit de Zit chömet zwe Mane
   uf eren Parkplatz go luege. Sie werded denn aber vo vier Reh, wo a ene vorbi, bergwärtsÂ
   räned, abglenkt und laufed schnell wieder bergwärts.Zwei vo üs werdet eu denn zomeneÂ
   lere RindernSchtall,nöd wiit vom Wald, füere. döt chönder au schpöter i de Nacht bliibe.
   Am Tag sinder im Wald am sicherschte. Vor de Jeger müend er eu nöd fööche, denn dieÂ
   schüssed kei Chüe ab. Mer Reh sind immer i euere Nöchi und tüend eu warne, wenn Mänsche ome sind
   sind. Wönder üs helfe?"
   "Und gern helfed mer eu. Die werded nüme so schnll eri hübsche Auto döt une parkiere"
  Â
  Â
Â
Â
